Πόσο ενδιαφέρεται η σημερινή διοίκηση του Δήμου της Αθήνας για την πόλη;

του Νίκου Ντάσιου* 

Είναι συνήθης πρακτική στα δημοτικά συμβούλια του Δήμου Αθηναίων να προηγούνται τα προ ημερήσιας διάταξης θέματα που αφορούν σε όλες τις επιμέρους πτυχές της καθημερινότητας της πόλης. Παρά την σημασία τέτοιων θεμάτων όπως π.χ. οι επιπτώσεις του μεταναστευτικού στην καθημερινότητα των πολιτών που συνεχώς οξύνεται, οι συζητήσεις αυτές -με την συμβολή και των λαλίστατων αριστεριστών- αποσπούν μεγάλο χρόνο.
Αποτέλεσμα, τα θέματα της Ημερήσιας διάταξης να συζητούνται μετά από ώρες και συνήθως ν’ αποφασίζονται μετά από ολιγόλεπτες εισηγήσεις και ψηφοφορίες όπου οι κουρασμένοι δημοτικοί σύμβουλοι απλά επιβεβαιώνουν την «στανική ευθυγράμμιση» με τους επικεφαλής των παρατάξεων τους. Η κατάσταση αυτή καθίσταται άκρως προβληματική όταν συζητούνται ζητήματα όπως ο Προϋπολογισμός του Δήμου που αφορά στον προγραμματισμό για την επόμενη περίοδο και που ξεπερνά τα 800 εκατ. €. Η χτεσινή συζήτηση που αφορούσε αρχικά το Τεχνικό Πρόγραμμα και στην συνέχεια τον Προϋπολογισμό ξεκίνησε μετά τις 10 μμ και ολοκληρώθηκε σε μόλις δυόμιση ώρες! Εξαντλήθηκε δε σε νούμερα και τεχνικούς όρους, όπως η δυσλειτουργία του Νόμου για τους Δημόσιους Διαγωνισμούς (Ν. 4412/16), η απορροφητικότητα των κονδυλίων του ΕΣΠΑ ή σε επιμέρους τεχνικά έργα, αποδεικνύοντας ότι ο ρόλος της δημοτικής αρχής περιορίζεται σε μια τεχνοκρατική διαχείριση συντήρησης στην καλύτερη περίπτωση της καθημερινότητας και των οικονομικών συμφερόντων εντός και εκτός δήμου.
Μια άλλη συζήτηση για τον Προϋπολογισμό θα έπρεπε να αποτελέσει την κατάληξη μιας στρατηγικής του Δήμου στο πλαίσιο του Επιχειρησιακού του προγράμματος στην οποία θα λαμβάνονταν υπόψη: το δημοσιονομικό πλαίσιο της χώρας, οι απειλές που αντιμετωπίζει και θα αντιμετωπίσει η Πόλη και οι μεγάλες προκλήσεις σε συνάρτηση με ένα όραμα εθνικής επιβίωσης. Αυτή η στρατηγική θα ήταν το αποτέλεσμα της δημόσιας διαβούλευσης για την ταυτότητα της πόλης, συλλογικής απόφασης για εμβληματικές δράσεις, ώστε να καταστεί η πόλη παγκόσμιο πολιτιστικό και εκπαιδευτικό κέντρο, προσδιορισμού των απαιτούμενων έργων πολιτικής προστασίας και οικολογικής ανασυγκρότησης, επιλογής των αναγκαίων κοινωνικών παρεμβάσεων για τη δημογραφική ανάκαμψη και την αντιμετώπιση της φτώχειας των μικρο-ιδιοκτητών αλλά και απόφασης για τις αναγκαίες υποδομές που απαιτούνται για την ενδογενή παραγωγική ανασυγκρότηση ώστε ν’ αντιμετωπισθεί η δομική ανεργία κοκ. Όμως αυτά θα προϋπέθεταν και μια κοινωνική βάση που θα τα διεκδικούσε……

*μέλος της δημοτικής παράταξης “Αθήνα για την Ελλάδα”

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *